เครื่องรางของขลังในมวยไทย

Share :

เครื่องรางของขลังในมวยไทย



     มวยไทยในอดีตนั้นเป็นสิ่งสำคัญของลูกผู้ชายไทยเพราะเป็นการต่อสู้ด้วยมือเปล่า การร่ำเรียนวิชาอาคมเพื่อความอยู่ยงคงกระพันเชื่อว่าจะช่วยให้การต่อสู้รับชัยชนะและปลอดภัยจากคมหอก คมดาบและช่วยป้องกันคาถาอาคมของฝ่ายศัตรูด้วย ดังนั้นจึงจำเป็นที่นักรบต้องมีเครื่องรางของขลัง เครื่องรางของขลังในมวยไทย เช่น การสักยันต์ ตะกรุด

 

มงคล

มงคลนั้นทำด้วยสายสิญจน์ หรือ ผ้าดิบที่มาจากเกจิอาจารย์เป็นผู้เขียนอักขระหัวใจมนตร์ คาถาและเลขยันต์ถักและม้วนพันด้วยด้าย หรือ ด้ายสายสิญจน์ ห่อหุ้มด้วยผ้าซึ่งผ่านพิธีกรรมจากครูบาอาจารย์ผู้ทรงวิทยาคมและทำให้เป็นวงใช้สวมศีรษะ โดยการรวบเป็นหางยาวไว้ข้างหลัง มงคลนั้นก็มีตำนานในอดีตเช่นกัน คือ เล่ากันว่าห่วงวงกลมทำมาจากงูกินหาง อาจจะเป็นงูหนึ่งตัวที่กินหางตัวเองหรืองูสองตัวที่กินหางกันเอง การที่งูกินหางกันเองนั้นมาจากอำนาจสะกดจิตหรือพลังจิตในการเคลื่อนย้ายสิ่งของ แล้วนำห่วงกลมที่เกิดจากงูนั้นไปย่างไฟจนแห้งสนิท หลังจากนั้นก็นำไปแช่น้ำมนตร์ ซึ่งน้ำมนตร์นี้หุงมาจากน้ำมันมะพร้าวผสมด้วยว่านยาสมุนไพรบางอย่างแล้วก็พันไว้ด้วยผ้ายันต์หรือด้ายสายสิญจน์หุ้มไว้อีกชั้นหนึ่งใช้เป็นเครื่องผูกศีรษะ แต่ในปัจจุบันสูญหายไปหมดแล้ว มงคลถือว่าเป็นเครื่องรางที่ให้สิริมงคลและคุ้มกันอันตราย ในอดีตนั้นใช้สวมศีรษะในขณะชก แต่ถ้าในขณะที่ชกนั้นมงคลหลัดออกจากศีรษะลงพื้น ฝ่ายตรงข้ามจะหยุดทันทีเพื่อให้เก็บมงคลใส่ขึ้นมาบนศีรษะก่อนแล้วจึงเริ่มชกต่อ นักรบในอดีตก็สวมมงคลบนศีรษะในการออกรบเช่นกัน เวลาที่ไม่ได้ใช้ก็จะเก็บรักษาไว้บนที่สูง เช่น บนหิ้ง บนตู้ หัวนอน เพื่อบูชาและป้องกันคนเดินข้ามเพราะจะทำให้คาถาอาคมเสื่อมลงได้

 

ประเจียด

ประเจียด คือ การใช้ผ้าสาลู (ผ้าขาวบางเนื้อดี) หรือ ผ้าดิบ สีขาวหรือสีแดงตัดเป็นสามเหลี่ยมลงเลขยันต์มหาอำนาจ ส่วนใหญ่จะจัดอยู่ในชุดวิชาคงกระพันชาตรี แคล้วคลาด มหาอุด กำลังตัวหรือคุมกำลัง ในส่วนของภาษาที่ใช้เขียนมักเป็นอักขระโบราณ เช่น อักษรขอม อักษรเทวนาครี ซึ่งจะทำมาจากพระครู เกจิอาจารย์ ผู้เขียนจะทำพิธีพุทราภิเษกแบบเดียวกับพระเครื่องหรือพระบูชา ม้วนหรือถักพันด้วยด้าย อาจจะใส่ว่าน ตระกรุด หรือ เครื่องรางของขลังชนิดอื่นเอาไว้ในผ้าประเจียดได้เป็นเครื่องรางที่นักมวยจะใช้ผูกติดกับต้นแขนตลอดการชกมวย

 

ผ้ายันต์

ผ้ายันต์ คือ ผ้าดิบหรือผ้าเนื้อบางสีขาวหรือสีแดง เขียนอักขระเลขยันต์และรูปภาพต่าง ๆ โดยพระครูหรือเกจิอาจารย์ที่ชาวบ้านให้ความเคารพนับถือว่ามีอาถาอาคม วิธีทำคล้าย ๆ กับประเจียดแต่ผ้ายันต์นั้นจะเป็นสีเหลี่ยมผืนผ้า ใช้พกติดตัวหรือพันแบบประเจียดก็ได้

 

เสื้อยันต์

เสื้อยันต์นั้นใช้ผ้าดิบสีแดงหรือสีขาวตัดเป็นเสื้อกั๊กคอกลมแขนกุด เขียนอักขระเลขยันต์และรูปภาพต่าง ๆ แบบเดียวกับผ้ายันต์และประเจียด ใช้สวมทับเสื้อชนิดอื่นหรือสวมเพียงตัวเดียว นักรบมักจะสวมยามออกศึกสงครามเพราะเชื่อกันว่าจะช่วยป้องกันศาสตราวุธทุกชนิด ส่วนนักมวยนั้นจะไม่ค่อยสวมเสื้อยันต์แต่มักจะใช้เครื่องรางชนิดอื่นแทน

 

พระเครื่อง

พระเครื่องนั้นทำด้วยโลหะ ผงปูน ดิน หรืออาจจะทำมาจากวัตถุหลายชนิดจากแหล่งต่าง ๆ ที่ชาวบ้านเคารพนับถือนำมารวมกัน บางครั้งมีการใช้เส้นผม เชี่ยนหมาก เศษจีวรของเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงหรือที่ศรัทธาลงไปด้วยเพื่อเพิ่มความขลังแล้วจึงทำพิธีพุทธาภิเษกลงเลขยันต์ คือ จัดพิธีกรรมที่รวมการบวงสรวงสิ่งศักดิ์สิทธิทั้งหลาย นักมวยจะพกพระเครื่องติดตัวเวลาชก โดยการพันไว้กับมงคล หรือ ผ้าประเจียด นักมวยบางคนก็อมไว้ในปากเวลาชก วิธีที่อมไว้ในปากไม่ค่อยเป็นที่นิยมเพราะอาจจะเกิดอันตรายขึ้นต่อตนเองได้

 

ตะกรุด

ตะกรุดใช้แผ่นโลหะบางรูปสี่เหลี่ยม เช่น ทอง เงิน ทองแดง นาก ใบลาน หรือ กระดาษลงเลขยันต์คาถาอาคม แบบเดียวกับที่ลงผืนผ้าเพ่อทำประเจียด แล้วม้วนให้กลมตรงกลางเว้นช่องว่างสำหรับใช้สายเชือกร้อยสำหรับคาดบั้นเอว คล้องคอ หรือ คาดเอาไว้ใต้ต้นแขน ถ้าจะใช้สำหรับใส่ในมงคลหรือประเจียดมักจะใช้เป็นตะกรุดขนาดเล็กแทน

 

พิสมร

พิสมรทำด้วยแผ่นโลหะหรือใบลานรูปสี่เหลี่ยม ลงเลขยันต์มีที่ร้อยสาย แต่โดยส่วนมากจะไม่ม้วนกลมอย่างเช่นตะกรุด แต่ผ่านพิธีกรรมเดียวกับตะกรุด

 

พิรอด

พิรอดทำด้วยกระดาษสา หรือ ถักด้วยหวายผ่านพิธีกรรมแล้วลงรักปิดทองเรียกว่า “กำลังพิรอด” ใช้สวมต้นแขน หรือ แขวนพิรอดใช้สวมนิ้ว ถ้าหากเป็นกำไลพิรอดชนิดงู 2 ตัวที่กินหางกันเองจนตายทั้งคู่เช่นเดียวกับการทำมงคล นับว่าเป็นเครื่องรางของขลังที่หายากและเชื่อว่ามีอานุภาพสูง

 

ว่าน

ว่าน คือ พืชที่มีสรรพคุณมากมาย ว่านบางชนิดสามารถรักษาโรคได้ใช้รับประทานรักษาโรคบางชนิดหรือใช้ทารักษาบาดแผล รักษาผิวหนัง บางชนิดห้ามรับประทานเพราะเป็นพิษ บางชนิดเชื่อว่าทำให้ผิวหนังทนความร้อนได้หรือหนังเหนียว จึงนิยมนำมาเป็นเครื่องรางของขลังโดยการปลุกเสกคาถาอาคมเช่นเดียวกับเครื่องรางของขลังชนิดอื่น ใช้พกติดตัวในมงคล ประเจียดหรือเป็นส่วนผสมในการทำพระเครื่อง แต่บางคนนั้นนำไปแช่น้ำดื่ม

 

การคาดเชือก

การคาดเชือกนั้นถือว่าเป็นเอกลักษณ์เห็นได้ชัดในมวยไทย โดยการคาดเชือกที่มือโดยใช้ด้ายดิบที่จับเป็นโจ ใช้พันสันหมัดและข้อมือ ความแตกต่างกันแล้วแต่ความต้องการของประเภทนักมวย การคาดเชือกนั้นมีประโยชน์ต่อนักมวยมากเพื่อไม่ทำให้กระดูกนิ้วมือเคล็ดง่ายและทำให้หมัดแข็ง น้ำหนักหมัดมีความหนาแน่นกว่าหมัดธรรมดา แต่ถ้าพันมากเกินไปก็เกิดผลเสียเช่นกันเพราะจะทำให้ชกอืดอาด แต่ในนักมวยบางคนจะมีครูอาจารย์เป็นผู้พันด้ายดิบให้พร้อมกับท่องคาถาไปพร้อม ๆ กัน คุณลักษณะพิเศษของการคาดเชือกนั้นทำให้สามารถบอกภูมิลำเนาของสำนักมวยได้ว่ามาจากที่ไหน เช่น

- มวยโคราช เป็นนักมวยเตะและต่อยวงกว้างจะคาดหมัดถึงข้อศอกเพื่อป้องกันการเตะ

- มวยไชยา เป็นนักมวยที่ถนัดใช้ศอกและแขน การคาดเชือกจึงเลยข้อมือไม่มากนักเพื่อกันเคล็ดเท่านั้น

 

     นี้ก็เป็นเครื่องรางของขลังในมวยไทยที่นักมวยจะนิยมใช้ทุกครั้งเมื่อต้องขึ้นชก แต่อย่างไรก็ตามมักอยู่ที่ความเชื่อของคน เพราะก็ขึ้นอยู่กับเทคนิคในการชกด้วยเช่นกัน

Created : 03-07-2019


บทความที่น่าสนใจ

รู้หรือไม่ ทำไมต้องรำมวยก่อนชก
9 เรื่องน่ารู้เกี่ยวกับมวยไทย